
| Henk van de Bunt: "De Universiteit is geen School" - Sociologie en rechten aan de Universiteit te Utrecht.
- Gepromoveerd in 1985 op het onderwerp officieren van Justitie.
-
- Werkzaam geweest van 1987 - 2005 aan de VU te Amsterdam, vanaf 1991 als hoogleraar Criminologie. - Werkzaam van 1994 - 2000 als Directeur van het WODC van het ministerie van Justitie. - Vanaf 2000 als hoogleraar Criminologie verbonden aan de EUR. - Nevenactiviteit: Directeur van de onderzoekschool Maatschappelijke Veiligheid.
Het is al een hele tijd geleden dat ik zelf in de collegebanken zat. Ik heb rechten en sociologie gestudeerd in de roerige jaren zeventig. sinds 1978 heb ik aan verschillende universiteiten onderzoek gedaan en onderwijs gegeven op het gebied van de criminologie. van jongs af aan heb ik belangstelling voor de feitelijke werking van het recht en met name voor de verschillen die er zijn tussen ‘law in the books’ en ‘law in practice’. Het recht bevat tal van idealen, ambities, doelstellingen en de vraag is in hoeverre deze in de praktijk worden verwezenlijkt. Zo is er het ideaal van de rechtsgelijkheid: elke burger of elke verdachte moet door het recht gelijk worden behandeld. Maar wat komt daarvan terecht? Heeft iedereen gelijke kansen in de rechtsgang of spelen verschillen in macht, rijkdom en aanzien een rol in de rechtspleging? De Criminologie is een vak waarin je deze vragen kunt stellen en onderzoeken. Criminologie gaat niet alleen over de oorzaken van criminaliteit, maar ook over de wijze waarop de samenleving (politie, justitie, etc.) er op reageert. De sectie criminologie bestaat uit ongeveer tien leden die naast onderwijs ook onderzoek doen. Ik ben verantwoordelijk voor de goede gang van zaken, dus dat betekent ook veel vergaderen, regelen, onderzoekaanvragen indienen om subsidie te krijgen voor onderzoek etc. In de afgelopen jaren heb ik tussen alle bedrijven door veel onderzoek gedaan naar georganiseerde misdaad. Dat betekent dat je allerlei bronnen raadpleegt (boeken, politiedossiers, interviews) en op basis daarvan een beschrijving en analyse geeft van het probleem van de georganiseerde misdaad. In het onderwijs probeer ik zoveel mogelijk mijn onderzoekervaringen te gebruiken. Ik houd er niet van om systematisch punt voor punt uitleg over een onderwerp te geven. Een college is geen alternatief voor het lezen van studieboeken. Ik probeer wel zoveel mogelijk aan de hand van heel concrete voorbeelden ontleend aan de onderzoekpraktijk over abstracte kwesties te praten. Het gaat dan niet alleen om overdracht van kennis, maar ook van inzicht en begrip. Terug naar boven |